David Walliams - Babcia Rabuś

Dziadkowie dzielą się na trzy kategorie. Nieznani i nieobecni. Niezawodni, godni zaufania bliscy, uczestniczący w życiu wnuków. Oraz niedoceniani, najwięksi nudziarze świata. Babcia jedenastoletniego Bena, głównego bohatera książki “Babcia Rabuś”, zdecydowanie załapuje się do trzeciej grupy. Starsza pani jest stereotypowo nudna: uwielbia na okrągło gotować kapustę i zawsze częstuje nią wnuczka, ciągle chce grać w scrabble i nie działa jej telewizor. Tak naprawdę nie różni się od wielu innych seniorek - ma siwe włosy, sztuczną szczękę i kilka unikalnych dziwactw, ale dla Bena jest największą, śmierdzącą kapustą nudziarą na ziemi. Rodzice w każdy piątek podrzucają go babci, by w tym czasie w spokoju obejrzeć ulubiony program z pokazami tańca. Dla młodego chłopaka to prawdziwa udręka. Nie dość, że w całym domu śmierdzi zgniłą kapustą, to na dodatek nie ma z babką żadnych tematów do rozmowy i wciąż między dwojgiem zapada niezręczna cisza. Są jednak dwie rzeczy, o których Ben nie ma zielonego pojęcia: babcia to międzynarodowa złodziejka brylantów, która przez całe życie planowała największy skok w historii - kradzież klejnotów koronnych z Tower Of London. Teraz będzie jej potrzebny wspólnik - a kto może być lepszym partnerem, jak własny wnuczek? Bycie starym nie oznacza bycia nudnym, a każda staruszka skrywa jakiegoś asa w rękawie. Babcia Bena ukrywa go w puszce z portretem młodej Królowej Elżbiety II. I tak oto piątkowe wieczory przemienią się w najbardziej ekscytującą część tygodnia w życiu Bena.

Susanne Orosz - Dlaczego mleko jest białe? Historyjki dla ciekawskich dzieci

Współczesny młody czytelnik jest coraz bardziej wybredny, jeśli chodzi o wybór literatury i trudno go teraz czymś zaskoczyć. O wyborze książki najczęściej decyduje jej popularność wśród kolegów lub chwytliwy tytuł i kolorowa okładka. Papierowe encyklopedie i słowniki odeszły do lamusa, a głównym źródłem wiedzy stał się Internet. Wydawnictwa znalazły jednak sposób, by przyciągnąć do siebie najmłodszych, oddając im do rąk książki z historyjkami, z których mogą przy okazji dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy. Jedną z takich pozycji jest książka “Dlaczego mleko jest białe?”, trzeci tom wnikliwej serii wydawnictwa Prószyński i S-ka. Prezentuje ona trzynaście krótkich opowiadań, zakończonych tak zwanym “kącikiem wiedzy”, w którym każde żądne wiedzy dziecko znajdzie wiele porad kulinarnych i ciekawostek związanych z tym, co lubimy najbardziej, czyli jedzeniem. 

Będziecie zaskoczeni, gdy odkryjecie, że z małych zielonych kulek powstają piękne czerwone pomidory, a domowej roboty makaron można suszyć na balkonie. Przekonacie się, jak ważne dla naszego organizmu są witaminy, że warto jeść dużo zieleniny oraz do każdej potrawy dodawać zioła. Wraz z bohaterami książki odwiedzicie kopalnię soli i piekarnię, a dzięki licznym przepisom sami będziecie mogli poszaleć z rodzicami w kuchni.

Lemony Snicket - Seria niewłaściwych pytań. Kto to być może o tej porze?

Jesteście dociekliwi i zadajecie dużo pytań? Intryguje was najbliższa okolica i musicie dowiedzieć się o niej wszystkiego? Czasem czegoś nie możecie zrozumieć, więc pytaniem odpowiadacie na pytanie? Jeśli udzieliliście choć jednej twierdzącej odpowiedzi, to koniecznie sięgnijcie po książkę “Kto to być może o tej porze?” z nowej serii Lemony’ego Snicketa, którego na pewno pamiętacie dzięki fenomenalnej trzynastotomowej “Serii niefortunnych zdarzeń”. Tym razem autor zaserwował czytelnikom powieść detektywistyczną, lekturę obowiązkową dla wszystkich dociekliwych dzieci, które nie boją się rozwiązywać trudnych spraw i, rzecz jasna, pytać!

W opustoszałym miasteczku, z dala od rodziny i przyjaciół, dwunastoletni Lemony Snicket rozpoczyna praktykę w tajnej organizacji. Podczas stażu zadaje wiele niewłaściwych pytań, które doprowadzają do szału jego mistrzynię - S. Teodorę Markson (nie pytajcie, co oznacza S., gdyż nie otrzymacie na to pytanie satysfakcjonującej odpowiedzi). Detektywistyczny duet otrzymuje zlecenie od pewnej bogatej damy - Murphy Sallis, której zależy na odnalezieniu rzekomo skradzionej figurki przedstawiającej coś na kształt konika morskiego zwijającego się jak znak zapytania. Podejrzenia padają na mieszkającą w latarni morskiej rodzinę Mallahanów, z którymi rodzina Sallis jest skłócona od wielu pokoleń. Detektywi natychmiast rozpoczynają śledztwo, które wymaga rozeznania w okolicy, co jest szczególnie interesujące biorąc pod uwagę fakt, że miasteczko nazywa się Splamione Nadmorskie. Miejsce to dość dziwne i tajemnicze, mimo nazwy nie leży już nad morzem i ciężko znaleźć je na jakiejś mapie. Kiedyś tętniące życiem, teraz wyludnione, pełne zaniedbanych chodników i wymarłych kamienic. Jest tam za to biblioteka, która z powodu cięć budżetowych może pozwolić sobie tylko na „podbibliotekarza” Dashiella Qwerty’ego. Nawet taksówkarze nie wymagają pieniędzy za kurs, a za przejazd można zapłacić rekomendując dobrą książkę. 

Alf Prøysen, ilustracje Krystyna Witkowska - Maleńka pani Flakonik

Wydawnictwo Dwie Siostry upodobało sobie maleńkich bohaterów. Na pewno pamiętacie Michałka Opałka, najmniejszego chłopca na świecie sypiającego w pudełku od zapałek? Albo uroczą rodzinkę tycich Pożyczalskich mieszkających pod podłogą starego domu? Tym razem specjalizująca się w wydawaniu klasyki dla najmłodszych oficyna postanowiła przypomnieć czytelnikom o Pani Flakonik, nieco zwariowanej, najmniejszej na świecie starszej damie, która w ciągu nocy maleje do rozmiarów flakonika na ocet czy oliwę. Jest to ostatnia rzecz, jakiej potrzeba jej do pełni szczęścia, tym bardziej, że czeka na nią zwykle mnóstwo obowiązków. Na szczęście zawsze udaje się jej znaleźć wyjście z każdej trudnej sytuacji, na przykład dzięki zdolności komunikowania się ze zwierzętami, którą posiadają wszystkie małe istoty. 

Jimmy Liao - Dźwięki kolorów

Czy próbowaliście sobie wyobrazić coś, czego nigdy wcześniej nie widzieliście? Zamknęliście oczy i malowaliście obraz w swojej głowie używając jedynie wyobraźni? Po omacku poszukiwaliście kształtów, kolorów i zapachów? A może po prostu daliście się pochłonąć fantazji i nie potrzebowaliście zamknięcia tego w żadnej formie ani przestrzeni? Jak wiele obrazów tworzy się w naszej głowie, obrazów, których nikt więcej, poza nami nigdy nie zobaczy? Odpowiedź na to pytanie zna bohaterka zjawiskowej książki Jimmy’ego Liao “Dźwięki kolorów” - dziewczynka, która pewnego dnia straciła wzrok i zaczęła uczyć się świata od nowa. Motyw osoby niewidomej już kilkakrotnie pojawił się w literaturze dla dzieci (“Tydzień Konstancji”, “Czarna księga kolorów”), dzięki temu już najmłodsi czytelnicy mogą dowiedzieć się kilku rzeczy na temat tej niepełnosprawności. 

“Dźwięki kolorów” to książka pełna obrazów, które nie tylko się ogląda, ale przede wszystkim czyta. Niepotrzebne są do tego żadne słowa. Młoda niewidoma dziewczynka zabiera nas w inspirującą podróż z jednej stacji metra do drugiej. Dzięki ogromnej wyobraźni i pomysłowości bohaterki trafimy do zachwycających i magicznych miejsc. To jedna z tych sugestywnych wędrówek, których nie doświadcza się, na co dzień. Dzięki książce przeżyjemy cały wachlarz emocji i trafimy do miejsc wyśnionych. Począwszy od zapierających dech w piersiach roślinnych labiryntów i krętych korytarzy, po przerażające podziemne tunele, gdzie czają się różne stwory. 

Tina Oziewicz, ilustracje Ola Woldańska - Płocińska - Tyranozaur i Traktorzystki

Wiele lat temu pewna osoba wpadła na genialny pomysł wyprodukowania talerza z nadrukiem znajdującym się na jego dnie. Wiedząc, że coś ukrywa się pod jedzeniem sprawiało, że każde dziecko z wielką ochotą i w ekspresowym tempie kończyło posiłek, by wreszcie zobaczyć, co się pod nim znajduje. To świetna metoda na każdego niejadka, ale też rozbudzająca wyobraźnię zagadka i przygoda. Gdy powoli wyłaniał się obrazek na dnie talerza mogliśmy zgadywać, co ostatecznie ukaże się naszym oczom. Dzięki książce “Tyranozaur i Traktorzystki” możemy przenieść się do tego świata - fantastycznego miejsca znajdującego się w głębokim, białym talerzu. Poznamy tam jego mieszkanki - dwie dziewczynki, które kiedyś zostały namalowane na szkle w dużej fabryce produkującej porcelanę.

Przychodzimy na świat w różnych miejscach i w różnym czasie, nie mamy na to większego wpływu. Podobnie bohaterki książki - Porce i Lana nie miały w tej kwestii nic do powiedzenia. Zostały namalowane na pewnym talerzu i już, na szczęście miały siebie nawzajem. Biały, okrągły talerz był ich całym światem. I choć niektórym może wydać się to niewielką przestrzenią do życia, dziewczynki potrafiły kompletnie wykorzystać każdy jej kawałek. Fabryka domalowała na talerzu traktor i motor, dzięki którym jego mieszkanki mogły poruszać się z jednego końca na drugi. Porce i Lana wiodły szczęśliwe życie w swoim talerzu, aż do dnia, gdy w nieszczęśliwych okolicznościach został on potłuczony na małe kawałeczki. Dużo czasu i energii kosztowało je naprawienie motoru, aż w końcu mogły wyruszyć w drogę.

Heinz Janisch - Pan Jaromir i arcyzłodziej

Wszystkim małym fanom powieści kryminalnych nie trzeba przedstawiać dwójki przesympatycznych detektywów, głównych bohaterów serii książek Heinza Janischa: lorda Hubera i jego bystrego towarzysza, jamnika Pana Jaromira. Duet ten dał się już poznać czytelnikom, jako postaci odważne, bystre i dociekliwe, którym nie straszni są bandyci, złodzieje ani największe machlojki. Nie ma dla nich spraw kłopotliwych i niczym Sherlock Holmes i doktor Watson potrafią wyjść obronną ręką z każdej sytuacji. Doświadczenie i instynkt doskonale nauczyły detektywów, by nigdy nie tracić czasu na rzeczy błahe, że liczy się szybka reakcja i natychmiastowe rozpoczęcie śledztwa. 

Z pierwszej strony porannej gazety detektywi dowiadują się o kradzieży słynnego dzieła sztuki z wiedeńskiego muzeum. Nikt nic nie wie, nikt nikogo nie widział. Alarm, jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, nie zadziałał, nawet policja jest bezradna i rozkłada ręce wobec tajemniczego zniknięcia pilnie strzeżonego obrazu. Pan Jaromir od razu węszy spisek, tym bardziej, że już kilka dni wcześniej wiadomo było o kradzieży, a mimo to media nie wspomniały o niej ani słowem. I już chyba nikt nie ma wątpliwości, że jest to idealna zagadka dla naszej dwójki błyskotliwych detektywów. Nie będą mieć jednak łatwego zadania. W końcu nic nie wywołuje takich emocji wśród społeczeństwa, jak skandal, przestępstwo czy tajemnica. Teraz już każdy wie o kradzieży i rozpoczęciu śledztwa, w tym sam złodziej, który będzie się miał na baczności. Okazuje się, że nie jest to pierwszy taki przypadek w ostatnim czasie. Lord Huber podejrzewa, że złodziejowi nie chodzi o zysk, ale o mocne wrażenia i ekscytację, jaką zapewnia samo posiadanie czegoś cennego na wyłączność. 

George MacDonald - Królewna i Curdie

Góry, potężne pasma ciągnące się w nieskończoność. Nieobliczalne, wytrzymałe i zawsze czujne. Góra jest źródłem wielu tajemnic, na zewnątrz piękna i stabilna, w środku ciemna i pełna niebezpieczeństw. To właśnie od góry wszystko się zaczęło. Górnik Piotr i jego syn Curdie, co dzień wydobywają z jej wnętrza rudę srebra. Góra głęboko skrywa swoje skarby. Kopalnie należą do króla, a pracujący dla niego górnicy są jego oddanymi sługami, przyjmującymi i wykonującymi wszystkie jego polecenia pod czujnym okiem nadzorców i urzędników. Na górze znajdował się kiedyś zamek króla, który zamieszkiwała również królewna Irena. Nie byli to jednak jej jedyni mieszkańcy, bowiem w pustych przestrzeniach i grotach mieszkały gobliny, które były szczególnie niebezpieczne dla królewskiej córki. Dzięki oddaniu, przedsiębiorczości i sprytowi Curdie zdołał zniweczyć ich złowrogie plany względem królestwa. Po tych wydarzeniach król opuścił zamek i wraz z córką odjechał w dalekie strony. Całą okolicę ogarnęło przygnębienie, szczególnie ogromna pustka zadomowiła się w sercu Curdiego, który z tęsknoty za królewną już nie był taki sam jak wcześniej. Król zaproponował chłopcu wspólny wyjazd, ale mimo wielkiej przyjaźni z królewną, nie potrafił on opuścić swojego rodzinnego domu i kochanych rodziców. Z jednej strony ucieszyło to Piotra i jego żonę, z drugiej zmartwiło, że stanęli na drodze do szczęścia własnego syna. 

Julian Tuwim, Katarzyna Bogucka - Lokomotywa

Rok Tuwima co prawda już za nami i temat ten wielu osobom może wydać się średnio aktualny, ale wpadło mi dziś w ręce coś niebywałego i postanowiłam, że się tym pochwalę. Przedstawiam Państwu "Lokomotywę" Tuwima z ilustracjami Katarzyny Boguckiej. Myślałam, że w branży księgarskiej (niebawem minie 10 lat!) już nic mnie nie zaskoczy, a tu proszę. Śliczne, podręczne wydanie jednego z najbardziej znanych wierszy Tuwima, które ukazało się 15 grudnia 2013 roku nakładem nieznanego mi do tej pory wydawnictwa Visart. Dość tajemniczy to wydawca. Przeprowadziłam małe śledztwo i udało mi się jedynie dowiedzieć, że Visart to warszawskie wydawnictwo, producent zabawek, puzzli i zestawów kreatywnych w jednym. Jest też fajne logo i trochę wpisów na fejsie, a strona główna w budowie "zaprasza niebawem". Tak więc czekam z niecierpliwością na rozwój wydarzeń i dla zachęty prezentuję kilka zdjęć.

Targi Książki dla Dzieci i Młodzieży - XIII Poznańskie Spotkania Targowe 28 lutego - 2 marca 2014 - MTP Poznań - zdjęcia

Kolejna, XIII edycja poznańskich Targów Książki Dla Dzieci i Młodzieży już za nami. Niestety podobnie jak w zeszłym roku nie dotarło wiele wydawnictw i stoiska z książkami zajęły bardzo małą przestrzeń targową. Mam wrażenie, że nowości książkowych również było jak na lekarstwo. Tym samym tegoroczne targi zwiedziłam dość szybko, uwieczniając na zdjęciach co ciekawsze momenty.

Celem tej jedynej w Polsce, w pełni poświęconej książce dla młodych czytelników imprezy jest oczywiście promowanie czytelnictwa i najlepszej literatury. Podczas Targów można było spotkać ulubionych pisarzy, uczestniczyć w licznych warsztatach, konferencjach i panelach oraz zakupić masę wspaniałych książek w promocyjnych cenach. Autograf na swoim egzemplarzu można było zdobyć między innymi od Anny Komorowskiej i Michała Rusinka, Iwony Chmielewskiej, Łukasza Wierzbickiego, Anny Czerwińskiej - Rydel, Tomasza Szweda, Pawła Beręsewicza, Katarzyny Bajerowicz czy Wojciecha Widłaka.

Klucze do wyobraźni - Paweł Huelle - Sala Wielka, CK Zamek Poznań, 26.02.2014

26 lutego 2014 roku odbyło się w Poznaniu spotkanie z Pawłem Huelle (prozaikiem, poetą, scenarzystą i dramaturgiem, autorem 10 książek, wielokrotnie nagradzanych i tłumaczonych) z udziałem krytyków: Jerzego Jarzębskiego i Pawła Próchniaka. Moderatorem był Piotr Śliwiński. To już druga część cyklu spotkań z wybitnymi współczesnymi polskimi pisarzami oraz znakomitymi krytykami - Klucze do wyobraźni.

Anne - Cath. Vestly - 8+2 i domek w lesie

Pierwsza rzecz, jaka mnie zaintrygowała, gdy wzięłam do ręki książkę Anne - Cath. Vestly, to tytuł: “8+2 i domek w lesie”. Znajdujący się w środku lasu domek nie jest niczym nadzwyczajnym, ale co oznaczają ów tajemnicze liczby 8+2? Równanie dość proste, ale nigdy nie wpadłabym na to, że ósemka oznacza liczbę pociech pewnego sympatycznego małżeństwa z Norwegii: Maren, Martina, Martę, Madsa, Monę, Milly, Minę i małego Mortena. A żeby było jeszcze radośniej, w domku mieszka również babcia i czarno - brązowy pies Rurek. No, to chyba policzyłam już wszystkich. 

Wesołą gromadkę poznajemy w dzień ich przeprowadzki do domku w lesie. Jest to dla nich całkowicie nowe przeżycie i wyzwanie. Do tej pory wszyscy musieli gnieść się w małym mieszkaniu w mieście, a teraz mogą biegać po całym domu, godzinami bawić się w chowanego i spędzać całe dnie na podwórku, gdzie czeka na nich wiele nowych atrakcji. Czas w domku w lesie zdaje się płynąć o wiele wolniej niż w pędzącym mieście. Każdy teraz znajduje dobrą porę na własne zainteresowania i potrzeby. Dzieci razem spędzają czas, mama w wyniku małego wypadku może oddać się lekturze ulubionej książki, tata zaszywa się ze swoim puzonem wysoko na drzewie, a szalona babcia doskonali jazdę na nartach i otwiera leśny sklepik z goframi domowej roboty.

Ulf Nilsson, Eva Eriksson - Kret sam na scenie

Zdenerwowanie, drżenie, niepokój, napięcie, lęk, nieśmiałość – każdy z nas doskonale zna te uczucia. TREMA. Jak ją oszukać i pokonać? Szczególnie, gdy ma się sześć lat i właśnie dostało rolę w szkolnym przedstawieniu z okazji święta wiosny. Na małego bohatera książki “Kret sam na scenie” czeka nie lada wyzwanie. Do tej pory jego jedyną publicznością był mały braciszek, który słuchając piosenek w wykonaniu starszego brata z radości podskakiwał na krześle. Nic nie stało na przeszkodzie, żeby do śpiewu dodać efekty specjalne w postaci rekwizytów i aktorskich trików. Jednak to nic w porównaniu z występem podczas uroczystości na prawdziwej scenie, oświetlonej przez reflektory. Chłopiec mógłby spokojnie aspirować do głównej roli, ale widząc jego niechęć i przerażenie nauczycielka powierza mu małą rólkę na sam koniec uroczystości. Do wyboru zostaje mu tylko przebranie kreta. 

Rynek książki w Polsce 2013 - Łukasz Gołębiewski, Paweł Waszczyk, Piotr Dobrołęcki, Bernard Jóźwiak, Ewa Tenderenda-Ożóg, Daria Dobrołęcka

Trudno wyobrazić sobie lepszą i bardziej kompleksową pozycję na temat rynku wydawniczo - księgarskiego od corocznego raportu Biblioteki Analiz. Szczegółowo opracowany rocznik “Rynek książki w Polsce” to niezbędne kompendium wiedzy o branży książkowej dla wydawców, księgarzy oraz osób związanych z rynkiem dystrybucyjnym i poligraficznym. To coroczne, fachowe podsumowanie zmian zachodzących na rynku książki. Jego przejrzyste i ciekawe opracowanie przyciągnie również uwagę osób zainteresowanych gospodarką, przemianami kulturowymi w Polsce oraz czytelników, którym bliska jest przyszłość książki. Bowiem autorzy “Rynku książki w Polsce” nie tylko, co roku podsumowują najważniejsze wydarzenia minionych lat, rozpracowują mechanizmy rządzące rynkiem, ale również badają trendy, prognozują zmiany i poszukują odpowiedzi na wiele pytań.

Klucze do wyobraźni - Joanna Bator - Sala Wielka, CK Zamek Poznań, 21.01.2014

Joanna Bator była pierwszym gościem rocznego cyklu spotkań “Klucze do wyobraźni”, które odbywać się będą w poznańskim Centrum Kultury Zamek. Laureatce Nagrody Literackiej Nike towarzyszyli krytycy: Juliusz Kurkiewicz oraz Eliza Szybowicz. Moderatorem był Błażej Warkocki. Spotkanie miało formę luźnej rozmowy. Pisarka podzieliła się z licznie zgromadzoną publicznością szczegółami dotyczącymi jej nowej powieści, która ma ukazać się wiosną 2015 roku. Tym razem główna bohaterka trafi do Ząbkowic Śląskich (niem. Frankenstein), co oznacza, że Joanna Bator na dobre pożegnała się z rodzinnym Wałbrzychem. Przez większą część spotkania autorka odpowiadała na liczne pytania czytelników. Ponownie znaleźliśmy się na Piaskowej Górze i zeszliśmy pod ziemię do czarnych, zalanych wodą kopalni. Nie zabrakło wzmianki o Japonii, pracy naukowej oraz ekranizacji powieści “Ciemno, prawie noc”, która ma pojawić się w kinach w 2015 roku. Pozostaje nam tylko cierpliwie czekać...

Patrick Modiano, Jean-Jacques Sempé - Katarzynka

“Zazdroszczę ci, że jesteś jeszcze przed lekturą tej książki” - usłyszałam od swojej niezawodnej koleżanki z pracy, gdy wzięłam z półki księgarskiej egzemplarz “Katarzynki” Patricka Modiano z genialnymi, charakterystycznymi ilustracjami Jeana-Jacquesa Sempégo. My księgarze lubimy odnajdywać takie perełki, pochowane z tyłu na regałach, zakryte przez książkowe nowości, za którymi już nikt nie nadąża. Niestety spora grupa czytelników, szczególne szukając książkowych prezentów dla najbliższych, skupia się tylko na nowych tytułach, nie zwracając uwagi na świetne książki, które mimo upływu lat nie tracą przecież nic ze swojej wyjątkowości. I my właśnie lubimy takie odosobnione, unikalne pozycje. Mogą mieć nawet i dziesięć lat, a będziemy je polecać z pełnym zaangażowaniem.

Patrick Modiano to jeden z wybitniejszych francuskich pisarzy, laureat ważnej i prestiżowej Nagrody Akademii Francuskiej oraz Nagrody Goncourtów, za wydaną również w Polsce powieść “Ulica ciemnych sklepików”. Pana Jeana-Jacquesa Sempégo nie trzeba chyba nikomu przedstawiać, wystarczy jeden rzut oka na jego prace i już wiemy, że to artysta, który stworzył ilustracje do słynnej serii o przygodach “Mikołajka”. 

“Katarzynka” to urocza opowieść skąpana w nostalgicznej atmosferze, której narratorką jest tytułowa bohaterka. W momencie rozpoczęcia opowieści jest ona już osobą dorosłą, właścicielką szkoły baletowej w Nowym Jorku. Z okna jej mieszkania widać budynek, w którym mieści się szkoła, a wygląd i zachowanie jednej z uczennic przypomina jej siebie, gdy była małą dziewczynką. Też nosiła wtedy okulary i musiała ściągać je przed rozpoczęciem zajęć tanecznych. Stało się to dla Katarzynki ogromną zaletą, gdyż dzięki temu mogła żyć w dwóch różnych światach. W nie zawsze jasnej rzeczywistości oraz rozmytym świecie - bardziej przyjaznym, pełnym słodyczy, w którym czas potrafił się zatrzymać. Bohaterka wraca pamięcią do swojego dzieciństwa, które upłynęło w Paryżu. Zaprasza nas w podróż po swojej przeszłości i otwiera przed nami bramę do swoich wspomnień i wyobrażeń. 

Grzegorz Gortat - Ewelina i Czarny Ptak

Zauważyłam, że ostatnio na rynku pojawia się coraz więcej mrocznych powieści skierowanych do czytelników, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z czytaniem. Rynek zalewają książki z dużymi literami o straszydłach (“Skrzynka potworów” z Tako była chyba największym zaskoczeniem minionego roku), utrzymane w onirycznej konwencji, pełne kryminalnych łamigłówek. Po fantastykę sięgają coraz mniejsze dzieci, co niechybnie świadczy o tym, że nawet mali lubią się bać. I właśnie do tych 8-10-latków skierowana jest książka “Ewelina i Czarny Ptak”, pozycja wyróżniona w zeszłym roku przez Polską Sekcję IBBY.

Główną bohaterkę książki, 9-letnią Eweliną, poznajemy w momencie, gdy kończy się pogrzeb jej mamy. Jedynymi towarzyszącymi jej osobami jest zrzędliwa i wiecznie krytykująca dyrektorka sierocińca pani Bruber, mało subtelny i nieporadny pastor Martin oraz rzeczowy adwokat Kramm, który od razu proponuje odczytanie testamentu jej zaginionego ojca, nie dając dziewczynce czasu na żałobę i wypłakanie się po wielkiej stracie. Szybko udają się do kancelarii, gdzie oczekuje ich doktor i zarazem burmistrz Sobel - jedyny lekarz w miasteczku. Nikt nie zwraca uwagi na Ewelinę, ani na jej nastrój i komfort. Liczy się tylko szybkie odczytanie testamentu i odkrycie, kim będzie kolejny opiekun dziewczyny i zarazem, do kogo trafi cały spadek. Sytuacja diametralnie się zmienia, gdy okazuje się, że wszystko dziedziczy Ewelina i ona sama, w ciągu siedmiu dni może dokonać wyboru swojego prawnego opiekuna. Nagle cała uwaga i sztuczna troska kierują się na niej. Pani Bruber oferuje jej najładniejszy pokój w swoim mieszkaniu, ale bohaterka postanawia na tydzień wrócić do swojego domu i tam podjąć słuszną decyzję. Teraz ma czas na smutek, wtula się w płaszcz mamy, szuka zapachów i śladów pozostawionych przez rodziców, ale nic nie jest w stanie zapełnić pustki, która zawładnęła domem i jej duszą. Ma nadzieję, że zaśnie, a gdy się obudzi wszystko będzie tak jak kiedyś. Jej płacz przerywa pojawienie się przed domem tajemniczego Czarnego Ptaka, który sprawia, że Ewelina dostrzega sens w swoim życiu. Postanawia zachowywać się tak, jakby rodzice wciąż byli obok. Naśladuje ich działania: sprząta, robi zakupy, gotuje, nakręca zegar, zagląda do biblioteczki. Poznaje też chłopca - Gregora i dokonuje niezwykłego odkrycia w kominie, nazwanym przez niego basztą. 

Ewelina trafia do okrutnego świata dorosłych, w którym rządzą chciwość, nienawiść i brak empatii. Wszystkie otaczające ją osoby, pod pozorem troski o dziewczynkę posuwają się do kłamstwa i chcą zniszczyć magiczny świat, w którym żyje bohaterka. Za plecami Eweliny knują i obmyślają misterny plan przejęcia spadku. Nie cofną się przed niczym, nawet przed popełnieniem zbrodni. Nie jest to książka skupiająca się na śmierci rodzica. Ten motyw pojawia się tylko na początku powieści. Jest to opowieść o złu, które kryje się w człowieku. Zepsuci do szpiku kości dorośli uciekają się do okrutnych i strasznych metod, by zdobyć majątek dziewczynki. Z kolei jedyne przychylne dziewczynce osoby znikają w tajemniczych okolicznościach i nie są w stanie być przy niej, gdy najbardziej ich potrzebuje.